ORHANİYE (SİVRİ) :
Orhaniye köyü eski adı ile Sivri, Ilgın Konya karayolunun batısında, Ilgın'a 7 km uzaklıkta, adını aldığı Sivri Dağı'nın doğusunda, düz bir arazi üzerinde kurulmuştur. 1896 yılında Bulgaristan'ın Deliorman bölgesinden gelmişlerdir. İlk yerleşim yeri, Doğanlı mevkisindeki kuyubaşıdır. Doğusunda bulunan Ilgın Şeker Fabrikasının, yerel yönetim olarak bağlı bulunduğu Orhaniye köyünde, 270 hanede 910 nüfus yaşamaktadır. Köyde evlerin hepsi çatılı, dışları sıvalı ve badanalıdır. Aşağı mahalle, Yukarı mahalle ve Orta mahalle olarak 3 mahallesi de düzgün yollarla birbirinden ayrılmıştır. Köyde yaşayan bazı sülaleler; Salih Ağalar, Ferhatlar, Osman Ağalar, Hacı Ahmetler, Isiynler'dir.
Orhaniye köyünün geçimi tarım ve hayvancılıktır. Ilgın Şeker fabrikası ekonomik olarak büyük katkı sağlamıştır. Buğday, arpa, mısır, şeker pancarı, nohut, mercimek, fasulye vb yetiştirilir. Hayvancılık yaygındır. 3 adet köy boğası vardır. Boğa damı, 70 dekar köy tarlası, Düğün salonu, sellektör binası, muhtar odası köyün ortak mallarıdır. 2 derslikli okula bitişik bir lojman ve 3 öğretmeni var. 1 cami 1 imam ve 1 imam evi vardır. Hacı Süleyman'ın oda, Orhaniye'de köy odası geleneğini yaşatmaya çalışmaktadır. Şeker Fabrikası, köyün geçimini sağladığı en önemli alandır. Fabrikada işçi olarak çalışmanın yanında, küspe alım satımı önemli bir gelir kaynağıdır. Ayrıca, pancarını teslim etmek için sıra bekleyen, pancar küspesi çeken traktörlere, kahvehane ve lokanta hizmeti Orhaniyeliler tarafından verilmektedir. 7 000 dekar arazinin, 3 000 dekarı sulaktır.
Menzil mevkiinde 1 500, Sarıcalar bayırında 1 000 dekar merası vardır. Köy Hizmetleri işbirliğiyle 2 000 dekarlık arazi toplulaştırılarak, Sulama Kooperatifi tarafından, kapalı şebeke su tarlalara götürülmüştür. Yağmurlama yöntemiyle yapılan bu sulama, Ilgın çevresinde örnek bir çalışmadır. Köyün önemli sorunlarından biri içme suyudur. 8 yıllık eğitime cevap verebilecek bir okul binasına ve sağlık ocağına ihtiyacı vardır. “Dakı Gecesi”: Cumartesi günü akşamla yatsı arası törenin yapılacağı alanda damat bir masada oturur. İki yanında iki sağdıç durur. Sağdıçlar bekârdır. Yere büyük bir branda serilir. Düğüne katılanlar hediyelerini brandanın üzerine bırakırlar. Hediyeler; genellikle halı, buzdolabı vb. mutfak eşyası niteliğindedir. Para takma geleneği azdır. Takı töreni kısa sürer. Tören sonunda hediyelerin önüne konan kulplu bakıra (helkeye) damat bir tekme atarak törenin bittiğini işaret eder ve tören yerini terk eder. Toplanan hediyeler traktöre yüklenerek düğün evine götürülür.
Orhaniye köyü hakkında daha fazla bilgi için köyün http://www.orhaniyekoyu.com internet web sitesini ziyaret edebilirsiniz.


Kaynaklar:
Beytullah Yıldırım / Ilgın Araştırmaları