Türkiye'nin siyaset sahnesinin en kalıcı, en renkli ve en çok tartışılan kişisi olan Süleyman Demirel 1 Kasım 1924'te Isparta'nın Atabey ilçesine bağlı İstanköy'de doğdu.

1949 Şubat'ında İTÜ İnşaat Fakültesi'nden mezun olan Demirel, Elektrik İşleri Etüd İdaresi'nde göreve başladı. Sulama ve elektrik konusunda inceleme yapmak için ABD'ye gitti. Dönüşünde önce Barajlar Dairesi Başkanı, 1955'de de Devlet Su İşleri Genel Müdürü oldu.

Demirel siyaset hayatına 1962'de Adalet Partisi'nin Genel İdare Kurulu'na girerek atıldı. Bir ara Genel İdare Kurulu'ndan istifa etti. Ancak Ragıp Gümüşpala'nın 28 Kasım 1964'de ölümünden sonra genel başkan seçildi. Seçimde Sadettin Bilgiç'in 522 oyuna karşılık 1072 oy aldı.

İlk başbakanlık

1965'de İnönü karma hükümetinin düşürülmesinde rol oynadı. 16 Şubat 1965'te kurulan Suat Hayri Ürgüplü karma hükümetinde Başbakan Yardımcısı olarak görev yaptı. Aynı yıl Isparta'dan milletvekili seçildi. 27 Ekim 1965'de Türkiye'nin 13.başbakanı oldu. 1969 seçimlerinde de başarılı olan AP iktidardaki yerini korudu.

3 Kasım 1969'da Demirel başkanlığında kurulan 31. hükümet güvenoyu aldı ancak 1970 bütçesi onaylanmadı. Parti üyelerinin bir kısmı ile ters düşüp, düşürüldü ve istifa etti. 6 Mart 1970'te 32. hükümeti kurdu. 12 Mart 1971'de Silahlı Kuvvetleri'n verdiği muhtıranın 'Anayasa ve hukuk devleti anlayışıyla bağdaşmadığı' gerekçesiyle başbakanlıktan istifa etti.

1973 seçimlerinden yenik çıkan Demirel, 1974'de bozulan CHP - MSP koalisyonu ve güvenoyu alamayan Sadi Irmak Hükümeti'nden sonra 31 Mart 1975'te AP, MSP, MHP ve CGP'den oluşan 1. Milliyetçi Cephe hükümetinin başbakanı oldu.

1977 seçimlerinden birinci parti olarak çıkan CHP'nin lideri Ecevit'in kurduğu azınlık hükümeti güvenoyu alamayınca, Demirel 21 Temmuz'da MSP ve MHP ile birlikte 2. Milli Cephe hükümetini kurdu. Bu hükümet 31 Aralık'ta gensoruyla düşürüldü. Yerine bağımsızların desteği ile bir hükümet kuran CHP, 1979 ara seçimlerinde çoğunluğu sağlayamayınca Demirel yine görev aldı. 12 Kasım 1979'da MHP ve MSP'nin dışardan desteklediği ilk azınlık hükümetini kurdu.

Siyasete zorunlu ara

Milli Cephe hükümetleri döneminde artan sağ - sol çatışmaları önemli siyasi tartışmaları da beraberinde getirdi. 12 Eylül 1980'de askeri müdahaleden sonra siyasal çalışmaları durduruldu. Demirel, başbakanlık görevinden uzaklaştırılıp CHP Genel Başkanı Bülent Ecevit ile birlikte Hamzakoy'da "güvence altına" alındı.

12 Eylül yönetimi 6 Aralık 1983 tarihinde TBMM Başkanlık Divanı'nın oluşmasıyla, hukuken sona erdi. 1987'de siyasi haklarını yeniden elde eden Demirel, aynı yılın 24 Eylül'ünde DYP Genel Başkanı oldu. 29 Kasım'da da Isparta'dan milletvekili seçildi. 1991 seçimleri sonucu; 12 yıl aradan sonra 20 Kasım 1991'de yeniden başbakan olan Demirel, Özal'ın ani ölümü üzerine, 16 Mayıs 1993'de Türkiye'nin 9. Cumhurbaşkanı seçildi.

5 Nisan 2000'de 7 yıl olan görev süresinin 5+5 olarak yeniden uzatılması konusunda Anayasa'nın 101'inci maddesinde yapılması düşünülen değişikliğin yasalaşması için 367 oy gerekirken Meclis'te 303 kabul oyuna karşılık 177 ret çıkarak tasarı reddedilince, Demirel'e de Güniz Sokak yolu göründü.

Yahya Çavuş'un oğlu

Demirel'in babası Yahya Çavuş 1914'den 1918'e kadar devam eden uzun askerlik dönemi boyunca Çanakkale, Kafkasya ve Yıldırım ordularıyla Suriye'de savaşmış. Ümmühan Hanım'la evlendikten sonra da 1920'de İstiklal Savaşı'nda süvari kolordusuyla Akşehir'de çarpışmalara katılmış. 1922'de ilk evladı Afife dünyaya gelmiş, iki yıl sonra da Süleyman Sami... Yani 9. Cumhurbaşkanımız Süleyman Demirel.

DYP'li politikacı Aykon Doğan ile Süleyman Demirel'in dostlukları çocukluk yıllarına uzanıyor. Aykon Doğan'ın babası Sadık Doğan, 1930'lu yıllarda İslamköy'de ilkokul öğretmeniydi.

O dönemde soyadı kanunu henüz çıkmamasına rağmen kuvvetli esen Türkçülük akımından etkilenen Sadık Doğan, fazla Arapça bulduğu "Süleyman Sami" adına "Gündoğdu" soyadını ekledi.

Ancak soyadı kanunun çıkmasının ardından köye gelen soyadı listesinden Yahya Çavuş, "Demirel"i seçti ve günümüzün o en çok tanınan "Demirel" soyadı ortaya çıktı.

alıntıdır.