Yarım kaldın içimde, senimi tamamlayamadım hiç bir zaman..
Belki de yarım kalmalar ve yarım bırakmalar bize düş'ten kalma birer
armağan..


Gittin işte, sende kanatlarını çırpıp gökyüzüne yoluma sapa uzaklara
gittin..
Ne çok gitmeler yaşadım senden önce ve ne çok kırıldım senden sonra..
Yanaklarımdan süzülen ıslaklığı sorma yine, ağlamıyorum..
Sadece gözüme hüzün kaçtı.


Gittin , köşe başlarına aşinalığım gidişine denk geldi,
yalınayak solgun bir yürüyüş tutturuşum hep sensizliğime rastladı..
Hayal kuruyorum bugün , geldiğini düşünüyorum. Kapımı senin açtığını..
Sahi beni kapıda karşılar mıydın,''bugün nasıl geçti bakalım bebişh'' diye
sorarmıydın?
Biliyormusun bunların hiç birini yapmasanda olurdu, keşke kalsaydın..


Hep böyle oluyor zaten, ne zaman senimi kalbimde toplasam,
kendimi kendimden çıkıyorum.
Üzülme sakın, ağlamıyorum, aksilik işte gözüme hüzün kaçtı..


Tüm gitmelere, yarım kalmalara inat tamamlardım ya bu yazıyı...
hava ansızın sıfırın altına , kalbim buzullara düştü.
Gittin... Artık üşüyorum..*